Langzaam aan raken we gewoond aan ons nieuwe levenstijl. Wat gedaan moet worden en hoe en waar. Vorige maand starten we met  onze nieuwe baan. Aan het eind van deze maand zijn wij de langst dienende vrijwiligers op het project (er zijn wel andere mensen die er langer werken maar geen vrijwiliger zijn).

We genieten erg van onze tijd hier op dit project sinds we meer dingengen vinden waarin we kunnen helpen. Ilne die rijles geeft aan nederlandse vrijwilligers, wandelen in natuurparken met de kinderen.

Geen uitdagingen die moeilijk zijn maar dingen waar je van kunt genieten en toch iets leer wat je niet eerder hebt gedaan. Ilne’s moeder kwam ook nog twee nachten slapenen het was lekker om ook haar te kunnen laten zien waar mee bezig zijn en te vertellen van de verhalen van de kinderen.

Ik wil jullie twee voorbeelden geven wat gebeurde op een dag. We hebben hier een 9 jarig meisje die vaak voordat school begint altijd lichamelijke klachten heeft.  De laatste keer had ze een zere schouder en heb haar een draag verband gegeven. Naast me zat een 6 jarige jongetje wat tegen zijn zusje zegt “kijk zusje, het is net als mama toen papa haar met een mes gestoken had”. Mijn adem stokte even, toen hij het zei met een glimlach alsof het de normaalste zaak van de wereld was.  Later die nacht bad ik met twee zusjes toen een van de twee bad voor haar broertje dat net een week geleden was overleden. Ik had hier niet van gehoord. Ik realiseerde me hoe tragedy een deel van hun leven is. De uitdagingen komen van vragen zoals, Waarom kan ik niet naar huis?, Waneer komt mijn moeder op bezoek?, Waar is papa?  De vreugde komt van kleine briefjes, een omhelzing, een dank je dat je hier voor mij bent.

Een broertje en een zusje zijn onlangs weer naar hun huis terug gegaan, en daar gaat het goed mee. Twee andere zusjes zijn naar een pleeg gezin gegaan en ook daar gaat het goed mee. Deze verhalen zijn de mooeie.  Drie andere kinderen uit een familie hebben nu te horen gekregen dat ze nooit meer naar hun ouders mogen. Een andere moeder staat binnenkort terecht in de rechtbank omdat zij verdacht word van moord op haar echtgenoot. De jongen vroeg me onlangs of zijn vader hem nu vanuit de hemel zag rondlopen. Probeer dat dan maar uit te leggen zonder vrees en geen valse hoop geven.

De school is ook weer gestart en wij moeten de kinderen klaar krijgen voor school. De meeste kinderen zijn ouder dan hun klas genoten en moeten nog veel leren om op een zelfde niveau te komen en zelfs simple dingen te verstaan. Een van de kinderen die op straat geleefd heeft voordat ze in het Goeie Hoop huis kwam moest nu in het midden van het klas jaar naar school omdat ze te oud werd om thuis te blijven. Ze kent nog geen kleuren, rechts en links, en kan nog niet schrijven en lezen. Zij is zeven.  Ik dacht aan haar toen ze voor het eerst ging , trots op haar nieuwe uniform en pen en schooltas. Ik dacht er aan om met haar mee te gaan om haar duidelijk te maken wat de juffrouw nu allemaal mee bezig was, maar tot onze verbazing was het toch redelijk goed met haar gegaan en heeft ze zelfs al een vriendje.

Opnieuw kijk ik naar een nieuwe situatie op. Goed om te weten dat onze Hemelse Vader voor ons is en ons nooit alleen laat, en na veel gebed besloten we dat Ilne in de weekenden weer zal gaan werken in een hospitaal. Ze zal nog steeds in het midden van de week in het Goeie Hoop huis werken. Dit zal ons helpen om onze huur te kunnen betalen, en het zal haar vakgebied op peil houden.

(Heel snel heb ik, Ilne, mijn eerste nachte gewerk, en vond dat het een bedieningsveld van ze eigen is. Zoveel mensen die niet mediese dienste kunnen bekostigen. Mijn grootste indruk is van de schade die alkohol en drugs in de levens van mensen doen. Sit daarbij wat ik by Goeie Hoop Huis zien, en het word echt voor mij en gebedspunt, dat God mensen zullen bevrijden van de verwoestende macht van drank!)  

Dank je voor een ieder die contact houd en ons zegend in verschillende manieren en een ieder die onze verjaardagen onthouden heeft. Mag Gods zegen met u zijn,

Liefde vanuit Afrika waar de vuvuzela’s eindelijk stil zijn.